رتینال در مقابل رتینول برای پوست: مزایا، تفاوت‌ها و کدام بهتر است؟

رتینال در مقابل رتینول برای پوست: کدام را انتخاب کنید؟
هر دو مشتقات ویتامین A هستند که در مراقبت از پوست برای کمک به بهبود خطوط ریز، بافت ناهموار و ظاهر لک‌ها استفاده می‌شوند. تفاوت اصلی در نحوه تبدیل آن‌ها به رتینوئیک اسید است، شکل فعال بیولوژیکی ویتامین A در پوست.

رتینال (رتینالدهید) برای تبدیل شدن به رتینوئیک اسید به یک مرحله تبدیل نیاز دارد، در حالی که رتینول به دو مرحله نیاز دارد.
این موضوع یک مزیت نظری در فعالیت بیولوژیکی به رتینال می‌دهد. با این حال، به این معنا نیست که هر محصول رتینال سریع‌تر عمل می‌کند، مؤثرتر است یا بیشتر از هر محصول رتینول باعث تحریک می‌شود.

برای مبتدیان، یک فرمول ملایم رتینول می‌تواند نقطه شروع عملی باشد. برای افرادی که قبلاً تحمل پوستی نسبت به مراقبت با ویتامین A پیدا کرده‌اند، ممکن است رتینال ارزش بررسی داشته باشد. بهترین انتخاب به نگرانی‌های پوستی، حساسیت، فرمولاسیون محصول و تداوم استفاده شما بستگی دارد.

رتینال در مقابل رتینول برای پوست: مقایسه سریع

نکته کلیدی:
رتینال در مسیر متابولیکی پوست به اسید رتینوئیک نزدیک‌تر است، اما فرمولاسیون، غلظت و تحمل فردی بیش از صرفاً انتخاب ماده مؤثره با مراحل تبدیل کمتر اهمیت دارند.

رتینول چیست و چگونه روی پوست عمل می‌کند؟

رتینول یک مشتق ویتامین A است که معمولاً در سرم‌های آرایشی، مرطوب‌کننده‌ها و محصولات مراقبت ضدپیری پوست استفاده می‌شود. این ماده به خانواده رتینوئیدها تعلق دارد که شامل رتینول، رتینال، اسید رتینوئیک و سایر ترکیبات مرتبط با ویتامین A است.

پس از استفاده موضعی، رتینول می‌تواند تحت تبدیل آنزیمی به رتینال و سپس به اسید رتینوئیک تبدیل شود. اسید رتینوئیک با گیرنده‌های هسته‌ای تعامل می‌کند که فرآیندهای مربوط به تمایز و بازسازی سلول‌های پوست را تنظیم می‌کنند.

فواید رتینول برای پوست

• خطوط ریز:
  استفاده منظم ممکن است ظاهر پیری ناشی از نور خفیف و چین و چروک‌های ریز را بهبود بخشد.
  

• بافت پوست:
  محصولات حاوی رتینول می‌توانند به بهبود بافت ناهموار پوست کمک کنند.
  

• رنگ ناهموار:
  رتینول ممکن است به تدریج ظاهر برخی انواع لک‌های پوستی را کاهش دهد.
  

• منافذ مسدود:
  فعالیت رتینوئید می‌تواند به مدیریت پوست مستعد جوش کمک کند، هرچند نباید محصولات آرایشی رتینول را معادل داروهای تأییدشده آکنه در نظر گرفت.
  

• مراقبت بلندمدت از پوست:
  رتینول در فرمولاسیون‌های متعددی موجود است و به کاربران امکان می‌دهد محصولات را بر اساس تحمل و ترجیحات خود انتخاب کنند.
  

رتینول اغلب به عنوان یک رتینوئید آرایشی مقدماتی توصیه می‌شود، زیرا محصولات با قدرت پایین‌تر به طور گسترده در دسترس هستند. با این حال، هنوز هم می‌تواند باعث تحریک شود، به ویژه اگر بیش از حد مکرر استفاده شود یا با سایر محصولات مراقبت از پوست تحریک‌کننده ترکیب شود.

رتینال چیست و چگونه روی پوست عمل می‌کند؟

رتینال، که به عنوان رتینالدهید نیز شناخته می‌شود، مشتق دیگری از ویتامین A است که در فرمولاسیون‌های مراقبت از پوست استفاده می‌شود. برخلاف رتینول، رتینال در حال حاضر واسطه آلدهیدی در مسیری است که اسید رتینوئیک تولید می‌کند.

از آنجا که رتینال به یک مرحله تبدیل کمتر نیاز دارد، به طور کلی از نظر بیولوژیکی نزدیک‌تر به اسید رتینوئیک نسبت به رتینول در نظر گرفته می‌شود. این تفاوت توضیح می‌دهد که چرا رتینال اغلب به عنوان یک رتینوئید آرایشی قوی تبلیغ می‌شود.

با این وجود، تعداد مراحل تبدیل به تنهایی نمی‌تواند به طور قابل اعتماد پیش‌بینی کند که یک محصول مراقبت از پوست نهایی چقدر سریع نتایج قابل مشاهده تولید می‌کند.

مزایای رتینال برای پوست

• پیری قابل مشاهده پوست:
  مطالعات بالینی بهبود در بافت پوست و نشانه‌های پیری ناشی از نور را با استفاده از کرم‌های رتینالدهید یافته‌اند.
  

• خطوط ریز:
  فرمولاسیون‌های رتینال بهبود در چین و چروک و زبری پوست را در بررسی‌های کنترل‌شده نشان داده‌اند.
  

• رنگ پوست:
  برخی مطالعات بهبودهایی در اندازه‌گیری‌های مرتبط با رنگدانه‌گذاری گزارش کرده‌اند.
  

• ظاهر پوست:
  رتینال می‌تواند در صورت استفاده مداوم از ظاهری صاف‌تر و یکدست‌تر برای پوست حمایت کند.
  

• تحمل‌پذیری:
  شواهد بالینی نشان می‌دهد که رتینال معمولاً به‌خوبی تحمل می‌شود، هرچند احتمال تحریک پوستی وجود دارد.
  

یک کارآزمایی تصادفی‌شده و کنترل‌شده در سال ۲۰۱۸ با مشارکت ۴۰ داوطلب زن، کرم‌های حاوی ۰٫۰۵٪ و ۰٫۱٪ رتینالدهید را به مدت سه ماه بررسی کرد. هر دو گروه بهبودهایی در بافت و آبرسانی پوست نشان دادند. فرمولاسیون ۰٫۱٪ همچنین بهبود قابل‌توجهی در اندازه‌گیری شاخص ملانین این مطالعه نشان داد.

منبع: Kwon و همکاران، Journal of Cosmetic Dermatology، ۲۰۱۸.

رتینال در مقابل رتینول: تفاوت اصلی چیست؟

مهم‌ترین تفاوت شیمیایی بین رتینال و رتینول، گروه عاملی آن‌ها و جایگاه‌شان در مسیر متابولیکی ویتامین A است.

رتینول دارای یک گروه عاملی الکل است، در حالی که رتینال دارای یک گروه عاملی آلدهید است. تفاوت‌های شیمیایی آن‌ها بر رفتارشان در فرمولاسیون‌های آرایشی و تبدیل زیستی تأثیر می‌گذارد.

چگونه رتینول و رتینال به اسید رتینوئیک تبدیل می‌شوند

توالی ساده‌شده تبدیل به این صورت است:

استرهای رتینیل ↔ رتینول ↔ رتینال اسید رتینوئیک

این مسیر نشان می‌دهد که رتینول به رتینال تبدیل می‌شود، که سپس می‌تواند به اسید رتینوئیک اکسید شود. در زیست‌شناسی پوست، این تبدیل‌ها توسط آنزیم‌ها کنترل و تحت تأثیر شرایط سلولی موضعی هستند.

بنابراین رتینال یک مرحله متابولیکی به اسید رتینوئیک نزدیک‌تر از رتینول است. با این حال، کارایی تبدیل در بین افراد یا فرمولاسیون‌ها یکسان نیست.

آیا این باعث می‌شود رتینال بهتر از رتینول باشد؟

نه به‌طور خودکار. رتینال ممکن است در برخی کاربردها مزایایی ارائه دهد، اما عملکرد یک محصول مراقبت از پوست نیز به غلظت، سیستم رسانش، پایداری، بسته‌بندی و مواد پشتیبان آن بستگی دارد.

یک محصول رتینول با طراحی خوب ممکن است برای یک فرد مناسب‌تر از یک فرمولاسیون رتینال با تحمل ضعیف باشد، حتی اگر رتینال از نظر تئوری به ترکیب فعال زیستی نزدیک‌تر باشد.

کدام برای چین و چروک بهتر است: رتینال یا رتینول؟

رتینال و رتینول هر دو برای بهبود ظاهر خطوط ریز و چین‌وچروک‌های ناشی از پیری پوست و قرار گرفتن در معرض نور خورشید استفاده می‌شوند.

فعالیت رتینوئید می‌تواند بر بازسازی اپیدرم و فرآیندهای مرتبط با حفظ کلاژن تأثیر بگذارد. این مکانیسم‌ها مشتقات ویتامین A را به ترکیبات مهمی در مراقبت از پوست در برابر پیری نوری تبدیل می‌کند.

شواهد مربوط به رتینال

یک مطالعه بالینی تصادفی که کرم رتینالدهید ۰.۰۵٪ را با کرم اسید رتینوئیک ۰.۰۵٪ مقایسه می‌کرد، آسیب نوری صورت را ارزیابی کرد. تا هفته ۱۸، هر دو گروه درمان فعال کاهش‌های آماری معناداری در اندازه‌گیری چین‌وچروک و زبری نشان دادند.

کرم رتینالدهید در آن بررسی همچنین بهتر از اسید رتینوئیک تحمل شد.

منبع: Creidi و همکاران، Journal of the American Academy of Dermatology، ۱۹۹۸.

شواهد مربوط به رتینول

رتینول نیز برای بهبود پوست آسیب‌دیده از نور مورد مطالعه قرار گرفته است. اثربخشی آن به غلظت، فرمولاسیون و مدت زمان استفاده بستگی دارد.

مرورهای علمی رتینوئیدهای موضعی شواهدی را توصیف می‌کنند که نقش مشتقات ویتامین A را در بهبود پیری پوست تأیید می‌کند، و در عین حال تفاوت‌های موجود در شواهد بالینی بین رتینوئیدهای مختلف را نیز مشخص می‌سازد.

منبع: Retinoids in the Treatment of Skin Aging: An Overview of Clinical Efficacy and Safety.

نتیجه‌گیری:
رتینال انتخاب معقولی برای افرادی است که به دنبال یک رتینوئید آرایشی با فعالیت بالقوه بیشتر هستند، اما شواهد کافی برای ادعای اینکه همه محصولات رتینال سریع‌تر یا مؤثرتر از همه محصولات رتینول چین و چروک را کاهش می‌دهند، وجود ندارد.

رتینال در مقابل رتینول برای پوست مستعد آکنه

افراد دارای پوست چرب یا مستعد آکنه اغلب می‌پرسند که آیا رتینال یا رتینول می‌تواند جوش‌ها، منافذ مسدود شده و بافت ناهموار را بهبود بخشد.

رتینوئیدها می‌توانند بر تمایز سلول‌های پوست و فرآیندهای دخیل در انسداد فولیکولی تأثیر بگذارند. این یکی از دلایلی است که برخی داروهای موضعی رتینوئید به‌عنوان درمان‌های شناخته‌شده آکنه مطرح هستند.

با این حال، شواهد بالینی برای رتینوئیدهای نسخه‌ای مانند آداپالن و تریتینوئین نباید مستقیماً به محصولات آرایشی رتینول یا رتینال تعمیم داده شود.

زمانی که ممکن است رتینال در نظر گرفته شود

رتینال ممکن است برای افراد دارای پوست مستعد آکنه که می‌خواهند همزمان به بافت ناهموار و نشانه‌های پیری نیز رسیدگی کنند، جذاب باشد. برخی تحقیقات آزمایشگاهی فعالیت بیولوژیکی رتینالدهید را بررسی کرده‌اند، اما این ثابت نمی‌کند که هر محصول آرایشی رتینال می‌تواند آکنه فعال را درمان کند.

زمانی که ممکن است رتینول در نظر گرفته شود

رتینول ممکن است گزینه‌ای عملی برای کاربرانی باشد که خواهان بهبودهای آرایشی تدریجی هستند و فرمولاسیون‌های مراقبت از پوست به‌راحتی در دسترس را ترجیح می‌دهند.

برای آکنه التهابی مزمن، ندول‌های دردناک یا جای زخم ناشی از آکنه، مشورت با متخصص پوست مناسب‌تر از تکیه بر رتینول یا سرم رتینال آرایشی است.

نتیجه‌گیری:
هیچ‌کدام از این دو ماده را نباید به‌طور خودکار به‌عنوان درمان پزشکی برتر آکنه توصیف کرد. افرادی که به درمان آکنه نیاز دارند باید درمان‌های مبتنی بر شواهد را که متخصص پوست توصیه می‌کند در نظر بگیرند.

رتینال در مقابل رتینول برای لک‌های تیره و هایپرپیگمانتاسیون

رتینال و رتینول ممکن است به بهبود ظاهر رنگدانه‌های نامنظم مرتبط با پیری ناشی از نور کمک کنند. با این حال، لک‌های تیره می‌توانند علل مختلفی داشته باشند، از جمله قرار گرفتن در معرض آفتاب، هایپرپیگمانتاسیون پس از التهاب و ملاسما.

این شرایط ممکن است به رویکردهای درمانی متفاوتی نیاز داشته باشند.

در مطالعه رتینالدهید سال ۲۰۱۸ که پیش‌تر توضیح داده شد، کرم رتینال ۰.۱٪ به‌طور قابل‌توجهی شاخص ملانین را بهبود بخشید، در حالی که فرمول ۰.۰۵٪ همان نتیجه آماری معنادار را نشان نداد.

این موضوع نشان می‌دهد که غلظت و فرمولاسیون می‌توانند بر نتایج اندازه‌گیری‌شده تأثیر بگذارند، اما ثابت نمی‌کند که رتینال به‌طور کلی برای هایپرپیگمانتاسیون برتر از رتینول است.

محافظت مداوم در برابر آفتاب ضروری است، زیرا قرار گرفتن در معرض اشعه فرابنفش می‌تواند رنگدانه‌ها را بدتر کند و بهبودهای مراقبت از پوست را تضعیف نماید.

نتیجه‌گیری:
هر دو ماده ممکن است برای رنگ پوست نامنظم مفید باشند. بهترین انتخاب به مشکل رنگدانه‌ای شما، حساسیت پوست و روتین کلی‌تان بستگی دارد.

آیا رتینال بیشتر از رتینول تحریک‌کننده است؟

یک تصور رایج این است که رتینال باید تحریک بیشتری ایجاد کند، زیرا در مسیر تبدیل به رتینوئیک اسید نزدیک‌تر است. یافته‌های بالینی نشان می‌دهند که این رابطه پیچیده‌تر است.

یک مطالعه منتشرشده که پروفایل تحمل رتینول، رتینالدهید و رتینوئیک اسید را بررسی کرده بود، دریافت که پتانسیل تحریک‌زایی رتینول و رتینالدهید در شرایط آزمایش‌شده به‌طور مشابه پایین است. رتینوئیک اسید تحریک بارزتری ایجاد کرد.

پژوهشگران همچنین تفاوت‌هایی در علائم تحریک فردی مشاهده کردند. این نشان می‌دهد چرا ادعای اینکه یک ماده همیشه ملایم‌تر از دیگری است، نادرست می‌باشد.

منبع: Fluhr و همکاران، Dermatology، ۱۹۹۹.

عوارض جانبی احتمالی هر دو ماده

• قرمزی موقت
  

• خشکی پوست
  

• پوسته‌ریزی یا لایه‌لایه شدن
  

• احساس سوزش یا گزگز
  

• افزایش تحریک هنگام ترکیب با محصولات مراقبت از پوست خشن
  

این عوارض جانبی ممکن است در دوره تنظیم اولیه یا زمانی که سد پوستی از قبل آسیب دیده باشد، بیشتر قابل توجه باشند.

اگر تحریک شدید، مداوم یا همراه با تورم باشد، مصرف محصول را متوقف کنید و از راهنمایی تخصصی استفاده کنید.

رتینال در مقابل رتینول برای پوست حساس: کدام را انتخاب کنید؟

برای پوست حساس، تحمل محصول به طور کلی مهم‌تر از انتخاب ماده با بالاترین فعالیت نظری است.

یک فرمول رتینول با قدرت پایین و بدون عطر همراه با مواد مرطوب‌کننده ممکن است گزینه مناسبی برای شروع باشد. با این حال، رتینال لزوماً برای پوست حساس نامناسب نیست.

کارآزمایی‌های بالینی تحمل‌پذیری خوبی را برای برخی فرمولاسیون‌های رتینال گزارش کرده‌اند، از جمله کرم‌های حاوی ۰.۰۵٪ و ۰.۱٪ رتینالدهید.

افراد مبتلا به اگزما، روزاسه، قرمزی قابل توجه یا سد پوستی آسیب‌دیده باید قبل از معرفی رتینوئیدهای بالقوه تحریک‌کننده با متخصص پوست مشورت کنند.

نکاتی برای به حداقل رساندن تحریک

• هنگام شروع، محصولی با قدرت پایین‌تر انتخاب کنید.
  

• هر بار فقط یک محصول رتینوئید را معرفی کنید.
  

• روی پوست کاملاً خشک بمالید، مگر اینکه دستورالعمل محصول خلاف آن را بگوید.
  

• از یک مرطوب‌کننده ملایم و بدون عطر استفاده کنید.
  

• از مالیدن رتینوئیدها روی پوست آسیب‌دیده یا به‌شدت تحریک‌شده خودداری کنید.
  

• فراوانی استفاده را تنها زمانی افزایش دهید که پوست تحمل آن را داشته باشد.
  

چگونه بین رتینال و رتینول بر اساس نوع پوست خود انتخاب کنیم

هیچ برنده جهانی برای همه انواع پوست وجود ندارد. انتخاب فرمولی که بتوانید به‌طور مداوم و بدون تحریک قابل‌توجه استفاده کنید، اغلب مفیدتر از انتخاب محصولی است که فقط به دلیل قوی‌تر به نظر رسیدن ماده مؤثرش برگزیده شده است.

نحوه استفاده از رتینال یا رتینول در روتین مراقبت از پوست

معرفی تدریجی رتینوئید می‌تواند به کاهش تحریک پوست و افزایش احتمال تداوم استفاده کمک کند.

مرحله ۱: پوست خود را به‌آرامی پاک‌سازی کنید

از یک پاک‌کننده ملایم برای حذف ضدآفتاب، آرایش و ناخالصی‌های روزانه استفاده کنید. از مالش شدید یا پاک‌کننده‌های لایه‌بردار قوی خودداری کنید.

مرحله ۲: اجازه دهید پوست خشک شود

پس از پاک‌سازی، اجازه دهید پوست پیش از استفاده از رتینوئید خشک شود، مگر اینکه دستورالعمل سازنده روش دیگری را توصیه کند.

مرحله ۳: مقدار کمی استفاده کنید

مقدار توصیه‌شده محصول را رعایت کنید. برای بسیاری از محصولات رتینوئید صورت، مقداری به اندازه یک نخود برای کل صورت کافی است.

از پلک‌ها، گوشه‌های بینی، لب‌ها و سایر نواحی بسیار حساس خودداری کنید، مگر اینکه محصول به‌طور خاص برای آن نواحی فرموله و برچسب‌گذاری شده باشد.

مرحله ۴: با مرطوب‌کننده ادامه دهید

یک مرطوب‌کننده ملایم حاوی موادی مانند گلیسیرین، سرامیدها یا اسید هیالورونیک استفاده کنید تا به آبرسانی و راحتی سد دفاعی پوست کمک شود.

مرحله ۵: با دفعات محدود شروع کنید

مبتدیان می‌توانند شروع با دو شب در هفته را در نظر بگیرند، دستورالعمل‌های محصول را دنبال کنند و بر اساس تحمل پوست تنظیم کنند.

دفعات را به‌تدریج افزایش دهید، نه اینکه بلافاصله هر شب استفاده کنید.

مرحله ۶: هر صبح از ضدآفتاب استفاده کنید

در طول روز از ضدآفتاب طیف گسترده با SPF ۳۰ یا بالاتر استفاده کنید. محافظت از پوست به‌ویژه هنگام مدیریت پیری ناشی از نور، لکه‌های ناهموار و روتین‌های مراقبت از پوست که ممکن است تحریک‌کننده باشند، اهمیت دارد.

آکادمی آمریکایی پوست توصیه می‌کند رتینوئیدها را به‌تدریج وارد روتین کنید و استفاده از آن‌ها را با محافظت مناسب از پوست در برابر آفتاب ترکیب کنید.

منبع: آکادمی آمریکایی پوست: رتینوئید یا رتینول؟.

آیا می‌توانید رتینال و رتینول را با هم استفاده کنید؟

رتینال و رتینول هر دو عضو خانواده رتینوئیدها هستند و ترکیب آن‌ها معمولاً برای یک روتین معمولی مراقبت از پوست ضروری نیست.

استفاده همزمان از دو محصول رتینوئیدی ممکن است تحریک را افزایش دهد بدون اینکه مزیت اضافی مشخصی ارائه کند.

به‌جای لایه‌بندی آن‌ها، معمولاً عملی‌تر است که یک رتینوئید را انتخاب کنید و ببینید پوست‌تان در طول زمان چگونه به آن واکنش می‌دهد.

استفاده از رتینال در یک شب و رتینول در شب دیگر نیز به‌طور خودکار مفید نیست. مگر اینکه متخصص پوست توصیه کند، یک روتین ثابت بر پایه یک محصول مناسب ساده‌تر است.

آیا می‌توانید رتینال یا رتینول را با ویتامین C، نیاسینامید و هیالورونیک اسید استفاده کنید؟

لازم نیست از همه ترکیبات مراقبت از پوست اجتناب کنید. مهم‌ترین نکات، سازگاری فرمولاسیون و تحریک‌پذیری فردی است.

نیاسینامید

نیاسینامید را می‌توان در روتین مراقبت از پوستی که حاوی رتینول یا رتینال است، گنجاند. معمولاً در محصولاتی استفاده می‌شود که برای حمایت از سد پوستی و بهبود ظاهر کلی پوست طراحی شده‌اند.

هیالورونیک اسید

هیالورونیک اسید یک مرطوب‌کننده است که به حفظ رطوبت پوست کمک می‌کند. می‌تواند در روتین‌هایی که رتینوئیدها باعث خشکی می‌شوند، مفید باشد.

ویتامین C

ویتامین C و رتینوئیدها را می‌توان در یک روتین کلی مراقبت از پوست استفاده کرد، اما فرمولاسیون‌های ویتامین C با اسیدیته بالا ممکن است هنگام لایه‌بندی با رتینوئیدها ناراحتی برخی کاربران را افزایش دهند.

استفاده از ویتامین C در صبح و رتینوئید در شب، گزینه‌ای ساده برای افرادی است که دچار تحریک پوستی می‌شوند.

اسیدهای لایه‌بردار

ترکیب رتینوئیدها با آلفا هیدروکسی اسیدها یا بتا هیدروکسی اسیدهای قوی ممکن است خشکی و تحریک پوست را افزایش دهد. مبتدیان باید از معرفی همزمان چند ماده فعال قوی خودداری کنند.

رتینال یا رتینول چقدر طول می‌کشد تا پوست را بهبود دهد؟

بهبودهای قابل مشاهده به نوع ماده، غلظت، فرمولاسیون، وضعیت پوست و نظم استفاده بستگی دارد.

برخی افراد ممکن است پس از چند هفته تغییراتی در بافت پوست خود مشاهده کنند، در حالی که بهبود خطوط ریز یا لک‌ها اغلب نیازمند استفاده مداوم طی چند ماه است.

مطالعات بالینی که رتینالدهید را ارزیابی کرده‌اند، بهبودهایی را در بازه‌های درمانی از حدود هشت هفته تا چند ماه گزارش کرده‌اند.

با این حال، این مدت‌زمان‌های مطالعه نباید به عنوان جدول زمانی تضمینی برای هر محصول تجاری تفسیر شوند.

به همین ترتیب، این ادعا که رتینال همیشه ده یا یازده برابر سریع‌تر از رتینول عمل می‌کند، یک یافته بالینی جهانی نیست. تفاوت در تبدیل یا فعالیت بیولوژیکی مستقیماً به تفاوت ثابت در زمان لازم برای نتایج قابل مشاهده ترجمه نمی‌شود.

پایدارترین رویکرد این است که یک فرمولاسیون قابل تحمل را انتخاب کنید، طبق دستورالعمل از آن استفاده کنید و تغییرات تدریجی را در طول زمان ارزیابی نمایید.

چه کسانی باید از رتینال و رتینول پرهیز کنند؟

مراقبت پوستی با رتینوئید برای همه مناسب نیست.

بارداری:
در دوران بارداری باید از رتینوئیدها، از جمله رتینول و رتینال آرایشی، پرهیز کرد. افرادی که قصد بارداری دارند باید درباره محصولات مراقبت پوستی خود با متخصص مراقبت‌های بهداشتی مشورت کنند.

شیردهی:
پیش از استفاده از رتینوئیدهای موضعی با متخصص واجد شرایط مراقبت‌های بهداشتی مشورت کنید. توصیه‌ها ممکن است به محصول، ناحیه استفاده و شرایط فردی بستگی داشته باشد.

پوست آسیب‌دیده:
افرادی که تحریک شدید، اگزما فعال یا زخم پوستی دارند، نباید تا زمان مدیریت مناسب این وضعیت، رتینوئید را روی نواحی آسیب‌دیده بمالند.

مصرف رتینوئید تجویزی فعلی:
اگر در حال حاضر از تری‌تینوئین، آداپالن یا داروی رتینوئید موضعی دیگری استفاده می‌کنید، پیش از افزودن رتینال یا رتینول آرایشی با تجویزکننده خود مشورت کنید.

منبع: آکادمی آمریکایی پوست: مراقبت از پوست در بارداری.

سوالات متداول درباره رتینال در مقابل رتینول برای پوست

۱. آیا رتینال برای پوست بهتر از رتینول است؟

رتینال یک مرحله تبدیل به اسید رتینوئیک نزدیک‌تر است، اما این آن را به‌طور کلی بهتر نمی‌کند. رتینال ممکن است برای کاربران باتجربه رتینوئید جذاب باشد، در حالی که فرمول ملایم رتینول ممکن است برای مبتدیان مناسب‌تر باشد. فرمول نهایی و تحمل فردی ملاحظات اساسی هستند.

۲. آیا رتینال قوی‌تر از رتینول است؟

رتینال عموماً از نظر بیولوژیکی فعال‌تر در نظر گرفته می‌شود زیرا به مراحل تبدیل کمتری برای تبدیل شدن به اسید رتینوئیک نیاز دارد. با این حال، قدرت نسبی محصولات تجاری را نمی‌توان تنها از نام مواد تشکیل‌دهنده آن‌ها تعیین کرد.

۳. آیا رتینال برای چین و چروک بهتر از رتینول است؟

هر دو ماده شواهدی مبنی بر بهبود پوست آسیب‌دیده از نور دارند. رتینالدهید در مطالعات بالینی بهبودهایی در اندازه‌گیری چین و چروک و زبری پوست نشان داده است، اما شواهد کافی برای تضمین اینکه هر محصول رتینال از هر محصول رتینول بهتر عمل می‌کند وجود ندارد.

۴. کدام برای پوست حساس بهتر است، رتینال یا رتینول؟

هیچ‌کدام از این مواد به‌طور خودکار برای پوست حساس ایمن‌تر نیستند. آزمایش‌های بالینی پتانسیل تحریک‌زایی مشابه و پایینی را تحت شرایط خاصی یافته‌اند. فرمول‌های با قدرت کمتر، مرطوب‌کننده‌ها و معرفی تدریجی ممکن است به بهبود تحمل کمک کنند.

۵. آیا رتینال یا رتینول می‌تواند به درمان آکنه کمک کند؟

هر دو به خانواده رتینوئیدها تعلق دارند، اما استفاده آرایشی از آن‌ها باید از درمان‌های پزشکی تأییدشده برای آکنه متمایز شود. آکنه پایدار یا التهابی باید توسط متخصص پوست ارزیابی شود.

۶. آیا می‌توانم از رتینول به رتینال تغییر دهم؟

بله، در صورتی که پوست شما رتینول را تحمل کرده باشد و بخواهید یک رتینوئید آرایشی متفاوت را امتحان کنید، تغییر ممکن است منطقی باشد. پیش از معرفی محصول جدید، محصول قبلی را قطع کنید و به‌جای فرض اینکه تحمل قبلی شما دقیقاً یکسان خواهد بود، به‌تدریج شروع کنید.

۷. آیا باید هر شب از رتینال و رتینول استفاده کنم؟

لزوماً نه. مبتدیان باید با تعداد محدود دفعات شروع کنند و تنها در صورت تحمل، آن را افزایش دهند. استفاده شبانه برای همه ضروری نیست، به‌ویژه افرادی که خشکی یا تحریک را تجربه می‌کنند.

۸. آیا رتینال ۰.۱٪ همان قدرت رتینول ۰.۱٪ است؟

خیر. غلظت‌های عددی نشان‌دهنده درصد هر ماده در یک فرمولاسیون هستند، نه فعالیت بیولوژیکی معادل. آن‌ها را نمی‌توان به‌طور مستقیم مانند مواد قابل‌جایگزینی با یکدیگر مقایسه کرد.

۹. آیا می‌توانم در طول روز از رتینال یا رتینول استفاده کنم؟

بسیاری از محصولات رتینوئیدی برای استفاده شبانه در نظر گرفته شده‌اند. دستورالعمل‌های تولیدکننده را دنبال کنید و در طول روز از ضدآفتاب با طیف گسترده استفاده کنید.

۱۰. کدام رتینوئید برای مبتدیان بهترین است؟

یک فرمولاسیون رتینول ملایم با قدرت پایین اغلب یک انتخاب عملی برای شروع است، هرچند محصولات رتینال با قدرت پایین و فرموله‌شده به‌طور مناسب نیز ممکن است تحمل شوند. حساسیت پوست و دستورالعمل‌های محصول باید راهنمای تصمیم‌گیری باشند.

نظر نهایی: رتینال یا رتینول برای پوست بهتر؟

هنگام مقایسه
رتینال در مقابل رتینول برای پوست
، مهم‌ترین نکته این است که هر دو ماده می‌توانند اجزای ارزشمندی از یک روتین مراقبت از پوست به‌خوبی طراحی‌شده باشند.

رتینول را انتخاب کنید
اگر در مورد رتینوئیدهای آرایشی تازه‌کار هستید، فرمول مقدماتی را ترجیح می‌دهید، یا می‌خواهید طیف گسترده‌ای از محصولات مراقبت از پوست مرطوب‌کننده را بررسی کنید.

رتینال را در نظر بگیرید
اگر قبلاً رتینوئیدهای مراقبت از پوست را تحمل می‌کنید و می‌خواهید مشتق ویتامین A را امتحان کنید که یک مرحله متابولیکی به اسید رتینوئیک نزدیک‌تر است.

برای چین و چروک، لکه‌های ناهموار و بافت پوست، شواهد علمی از استفاده از هر دو ماده پشتیبانی می‌کند. برای آکنه و سایر شرایط پوستی، درمان‌های توصیه‌شده توسط متخصص ممکن است مناسب‌تر از محصولات آرایشی به‌تنهایی باشند.

در نهایت، مادهٔ مؤثرتر همان است که پوست شما آن را تحمل می‌کند، توسط فرمولاسیون مناسب پشتیبانی می‌شود و در یک روتین مراقبت از پوست منسجم همراه با محافظت روزانه در برابر آفتاب جای می‌گیرد.

منابع علمی

1. Kwon HS, et al. Efficacy and safety of retinaldehyde 0.1% and 0.05% creams used to treat photoaged skin. Journal of Cosmetic Dermatology. 2018. PubMed.
   

2. Fluhr JW, et al. Tolerance profile of retinol, retinaldehyde and retinoic acid under maximized and long-term clinical conditions. Dermatology. 1999. PubMed.
   

3. Creidi P, et al. Profilometric evaluation of photodamage after topical retinaldehyde and retinoic acid treatment. Journal of the American Academy of Dermatology. 1998. PubMed.
   

4. Saurat JH, et al. Topical retinaldehyde on human skin: biologic effects and tolerance. Journal of Investigative Dermatology. 1994. PubMed.
   

5. Mukherjee S, et al. Retinoids in the treatment of skin aging: an overview of clinical efficacy and safety. Clinical Interventions in Aging. 2006. Full Text.
   

6. American Academy of Dermatology. Retinoid or Retinol? Dermatology Guidance.
   

سلب مسئولیت پزشکی: این مقاله اطلاعات آموزشی دربارهٔ مواد تشکیل‌دهندهٔ مراقبت از پوست ارائه می‌دهد و جایگزین مشاوره، تشخیص یا درمان حرفه‌ای پزشکی نیست.